Rustdag in Astana

18 Jun

Na een rit van 19 uur een rustdag in Astana. Een goeie lunch hebben we wel verdiend vinden we. En De Olijke Twee zijn "babes" geworden! (foto's? = lees meer)



Jaguar en Renault in garage op brug in Astana, monteur vering gemaakt, maar bedrading doorgebrand, lekker bezig ;
(dagverslag = lees meer)

Vandaag is het 18 juni en zijn we in Astana. Het is de officiële rustdag, bedoeld om even bij te komen, daar waar nodig te sleutelen aan de auto's en voor de teams die achter lopen is het een kans om weer aan te sluiten op het programma. Na dagen van vroeg opstaan, weinig slaap, veel (zware) kilometers en het onvermijdelijke sleutelen onderweg even rust. Natuurlijk moet er een hoop aan de Jag gebeuren, Michael is op zoek naar nieuwe schokbrekers, de carterpan moet gelijmd worden en de radiator en dynamo moeten ontdaan worden van het vele stof en modder. Niet voor het oog maar puur en alleen omdat beide ervoor zorgen dat de motor te warm blijft lopen. Ook is het een dag om even rustig terug te kijken op de afgelopen twee weken. Er is zoveel gebeurd en toch ook weer zo weinig of meer van hetzelfde. Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat we vertrokken uit Amsterdam en toch zijn we pas twee weken onderweg. Van meer dan de helft van de plaatsen waar we geweest zijn moet ik de naam opnieuw opzoeken, gebeurtenissen gaan door elkaar lopen, en was het nou drie of vier dagen geleden dat we.....? Kortom een drukke tijd om op terug te kijken met veel van hetzelfde en momenten die in elkaar lijken over te gaan. Ook een mooi moment om naar voren te kijken, naar wat komen gaat. Nog een 'paar' dagen en we staan in Ulaanbaatar, hoe mooi is dat! Uiteraard zal er nog het nodige aan zwaar terrein en andersoortige tegenslagen of beproevingen komen maar het vertrouwen groeit weer. We zijn al vele malen verder gekomen dan menigeen had gedacht, die paar extra kilometers moeten lukken!
Na Kostanay zijn we gister verder gereden richting Astana waar we vannacht zijn aangekomen. Onze route leidde ons over, op de kaart, mooie wegen maar door schade en schande wijs geworden weten wij inmiddels wel beter. Goede stukken werden afgewisseld door nagenoeg eindeloze aaneenschakelingen van gaten, kuilen en hobbels. Dan weer over de restanten van wat eens, in een ver verleden, asfalt geweest moet zijn, dan weer over stoffige side-tracks met dezelfde mankementen maar dan zonder het asfalt. Brum, de Kia van team Turbo ( de olijke twee), geeft geen krimp, de Landrover is in z'n element maar de Megane van Bram en Nienke als ook onze Jag zuchten en steunen, ze hebben het zwaar onze auto's. Onderweg rijdt de Megane tot twee keer toe z'n brandstof leiding aan gort maar met een beetje doorzettingsvermogen weten we dit ook weer te verhelpen. Als er iets zeker is is het dat je vanzelf, noodgedwongen, creatief wordt. Rustig bekijken wat het probleem is, inventariseren wat voorhanden is om het probleem op te lossen en dit vervolgens ook doen is het adagium geworden. Hier geen ANWB met thuisbrengservice, geen sleepdiensten of garages om de hoek, je zult het zelf moeten doen!
Astana zelf is voor ons een kleine cultuurshock. Weg zijn de eindeloze vergezichten, de onafgebroken 'landerijen', de onbereikbare einder. Zo somber, pover, armoedig als het platteland hier aandoet, zo uitbundig, Westers, mondain, protserig en overdreven is Astana. Hier is alles wat de rest van Kazachstan ontbeerd, stromend water, electriciteit, goede wegen en vooral luxe, veel luxe. Niet dat dit iets is wat wij najagen, in dat geval hadden we een andere bezigheid moeten zoeken voor de afgelopen, en komende, weken, maar het is ontegenzeggelijk een welkome afwisseling. Het lijkt wel alsof alles hier aan elkaar moet hangen van tegenstrijdigheden. Zo ook onze aankomst hier, bij binnenkomst van Astana mogen we weer eens meewerken aan een knap staaltje buitenlanders-pesten met de gebruikelijke riedel aan papieren, twee km verderop worden we wederom stilgezet omdat de Jag z'n navigatielampjes nog aan had staan en omdat onze auto's te vies waren. Inderdaad, te vies, er is hier kennerlijk een wet die voorschrijft dat auto's schoon behoren te zijn. Nadat wij als repliek voorstelde eerst wat aan de directe oorzaak hiervan te doen en uitgelegd hadden wat onze bedoelingen waren sloeg de stemming om en werden we, na het afgeven van een interview voor de krant hier, richting hotel begeleid onder politie-escorte, compleet met zwaailichten. Ja, ook hier weten ze dat we er zijn! Uitgerust, met goed gevulde magen en gedoucht en wel kunnen we morgen weer verder, nog een drietal dagen doorbijten in Kazachstan, twee dagen in Rusland en Mongolië is een feit. Dan nog een paar dagen ploeteren en we hebben het ondenkbare gedaan, een aftandse XJ40 over ruim 10000 km gereden naar Ulaanbaatar...

Misschien kunnen De Olijke Twee Babes een kalender uitbrengen en de opbrengst is voor het goede doel!?







1 reacties op Rustdag in Astana

  1. Piet Roestenburg 20 June 2011 at 9:01 pm #

    Goed en mooi verhaal,
    Maar er komt nog meer , mongolie heeft een diesel crisis!!

Geef een reactie

Vul het woord in wat je ziet: