TEAM4RTS rijdt in Rusland

21 Jun

13:30 plaatselijk tijd (8:30 NL time) Het team zit valk voor het Atlay gebergte. Ze hebben de snelweg gekozen om de Jaguar te sparen. De rest van het clubje rijdt vandaag en morgen off-road.



Astana is de beloofde verademing geweest die het road-book (inmiddels omgedoopt tot off-road book) ons had beloofd. Lekker eten, een echt bed en bovenal koud bier en een douche! Uiteraard was er ook de verleiding van het nachtleven wat door een groot aantal een dusdanig grote verleiding bleek waaraan overgegeven moest worden. De gevolgen laten zich raden; naast een briljante, maar kostbare, avond met de nodige, al dan niet kortstondige, romances en een ochtend die eerder kwam dan menigeen lief was. Her en der wat duf, om maar een klein understatement te gebruiken,
Vertrokken we weer uit Astana om zo snel mogelijk het land te verlaten waarvan het zich de hoofdstad mag noemen.

(vervolg dagverslag = lees meer)

Dag 16-17-18
Geplande routes;
Astana - Bayanaul
Bayanaul - Camp Altai 1
Camp Altai 1 - Camp Altai 2

In Astana hebben we voor de Jag verse schokbrekers gehaald Tot onze grote spijt en ongenoegen heeft het er alle schijn van dat de vering voor een zorgekindje is en blijft. Onderweg van Astana richting Semey is er van onze verse schokbrekers niets meer over, rijp voor de composthoop dus. Met voorzichtig rijden halen we Semey op zo'n 120km na. Onder een dreigende onweerslucht maken we kamp, en hoe was het ook al weer? Bij onweer een zo laag mogelijk punt opzoeken, maar zet nooit je tent op het laagste punt... In een auto ben je veilig voor blikseminslag maar hoe verlaat je je statisch geladen vehikel daarna... We besluiten geen enkel risico te nemen en lappen alle regels en weetjes aan onze spreekwoordelijke laars, koken een potje en leggen ons, na een paar verfrissende lauwe biertjes, te rusten. 's-Morgens leeft iedereen nog dus zo eens in de zoveel tijd laarzen lappen kan geen kwaad, tja ervaring versus wijze lessen.

We rijden verder en rijden dag 17 van onze Challenge voor de tweede keer Rusland in. Geen Wit-Rusland dit keer maar een gedeelte van moedertje Rusland waar anti-westerse sympathieën hoogtij vieren. Het is even schakelen na de enorm gastvrije en vriendelijke manieren die we gewend waren in Kazachstan, wel staat er tegenover de lichtelijk vijandige houding jegens ons een wegennet bestaand uit glad geasfalteerde, federale, wegen. Russia, I like it! Ook onze Jag lijkt blij te zijn de hopeloze aaneenschakeling van, slappe aftreksels van, wegen achter zich te kunnen laten. Op de een of andere, onverklaarbare, manier rijdt glad asfalt een stuk aangenamer dan zandwegen, afgewisseld door een strip asfalt dat een hoop weg heeft van militair oefenterrein, compleet met honderden, zoniet duizenden, bomkraters, vreemd.
We strijken neer in Kurya, genieten van een heerlijke maaltijd en gaan slapen. Maar niet voordat we de lamlendige schokbrekers voor met behulp van onze eerder lek gereden band een weinig steunen in hun taak de Jag naar Ulaanbaatar te tillen. Uiteraard mogen we deze exercitie de dag hierna herhalen want het zou ook eens makkelijk gaan. Maar goed, wij wilden een 'uiterst betrouwbare auto, fit for the job', wij wilden een challenge, een uitdaging. Be carefull what you wish for dus, maar een uitdaging is het en we naderen gestaag en niet eens zo heel traag toch de eindstreep. Niet te vroeg juichen, maar ook niet zoeken naar beren op de weg, voor je het weet zit je met een huid in je maag zonder een schot gelost te hebben.... Onderweg naar Mongolië dus, dat kilometer na kilometer dichterbij komt.

Het is vandaag 21 juni, de langste dag van het jaar, wie weet zet dit gegeven aan tot grote daden. We rijden van Kurya, via Pospelikha, Barnaul, Biysk en Gorno-Altaysk de Respublika Altay in. Hoe eerder we in Kosh-Agach zijn des te meer tijd hebben we om even rond te neuzen en te genieten van het schitterende Altai-gebergte terwijl we wachten op de rest om met alle challengers de Mongoolse grens over te gaan. We gaan het meemaken en beleven, nog een slordige 2250km en ons avontuur bereikt z'n climax en verwordt een herinnering, maar wel een mooie! Zo'n kleine 325km voor de grens vinden we een klein hutje waar we tegen een kleine vergoeding de nacht mogen doorbrengen, beschut tegen de regen die op dit moment de hemel uitgiet.


1 reacties op TEAM4RTS rijdt in Rusland

  1. Jacintha 21 June 2011 at 6:13 pm #

    Hemelsbreed zijn jullie al behoorlijk ‘dichtbij’ ;-) Succes met alle zware km’s die jullie nog voor de boeg hebben!!
    Erwin, liefs van je nichtje x

Geef een reactie

Vul het woord in wat je ziet: